Loading...
Inicio / CIENCIA na RÚA / Que guapa estás con adrenalina!

Que guapa estás con adrenalina! 0

 

A adrenalina é a hormona do estrés. A segregan as glándulas suprarrenais en situacións de emerxencia. Cando sobe a súa concentración no sangue, aumenta tamén a tensión arterial para que os vasos sanguíneos máis importantes ensánchense e reciban máis sangue, a concentración de glicosa para que os músculos teñan máis combustible, o ritmo respiratorio e o cardíaco para facilitar o transporte de osíxeno, e dilátase a pupila para ter mellor visión.

E todo isto para que? Para loitar ou saír correndo. Para a inmensa maioría dos animais, (e para nós ata fai relativamente poucos anos), as situacións de tensión redúcense exclusivamente á caza, a huída ou a loita. E o organismo de todos os animais prepárase para elas.

Na nosa sociedade, os momentos de tensión xa non están case nunca relacionados co físico: son basicamente discusións, exames, obrigacións laborais, aparicións en público… e en casos como eses, a hormona da tensión non axuda en absoluto, pero non podemos pedirlle ao corpo que corrixa unha tendencia que foi útil durante millóns de anos porque cambiásemos as nosas necesidades fai catro días.

Pero non só en situacións de perigo. Cando nos atopamos con alguén que nos gusta, inúndanos a adrenalina, que ademais de preparar para a actividade física, provoca excitación sexual.

Varios estudos demostran que cando o nivel de adrenalina sobe, xa sexa por facer exercicio físico, que o eleva, ou por experimentar algún momento de tensión, a tendencia que temos a sentirnos atraídos sexualmente aumenta. Isto pasa porque parte do camiño xa está feito. Un xa ten a adrenalina “posta”, e o cerebro identifica ao outro como máis atractivo que en ausencia dela.

E é, sen ningunha dúbida, o motivo polo que a moitos lles poñen as situacións de perigo. Claro, están de adrenalina ata as cellas.

 

 

Probas do aumento de atracción sexual en condicións de ansiedad elevada:

Dutton, Donald G.; Aron, Arthur P.
Journal of Personality and Social Psychology, Vol 30(4), Oct 1974, 510-517.

 

DAVID RODRÍGUEZ